مُـــردن و جــان دادن انــدر حســرت یک لقمــه نــان // بــه کـه سگ بــودن بــه خـوان و سُفـره خـان زمــان // (( رضوان الوندی ))

    واعظـــــا ارزانیـت بــــادا بهشـت جـــــاودان //

    سیلی نقـد اسـت بهـر مـا صفای این جهـان //

    نسیـه حلوا را بنـه درسبـد خویـش که چـون //

    لحظه ای شیرین نشد بـا گفتن حلوا دهــان //

    (( رضوان الوندی ))

   حـــرف زاهــد جُــــز ریــاو جُــــز دروغی بیـش نیسـت //

  ظـاهــرش آدم فـــریـب و بــاطنـش جُــز نیـش نیسـت //

   هر چه می بـافد سراب است و سراب است و سراب //

   کُـن حـذر از صُحبتَـش زیـرا کـه نیـک انــدیـش نیسـت //

   (( رضوان الوندی ))